กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 538 สามสิบหกเทียนกัง เจ็ดสิบสองตี้ซ่า
“ไม่คิดเลยว่านายก็จะมาด้วย”
เฉินปิงนั่งลงข้างหลงอ้าวอวิ๋นอย่างเงียบเชียบ ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ
หลงอ้าวอวิ๋นยกมือดันแว่นกันแดดขึ้น “สุดยอดเลยนะ ฉันปลอมตัวมาขนาดนี้ นายยังจำได้อีก”
แม้หลงอ้าวอวิ๋นจะแค่สวมแว่นกันแดด
แต่ตอนนี้เขาดูไม่มีจุดเด่นอะไรเลย ถ้าไม่ตั้งใจมอง ก็อาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีคนอยู่ตรงนี้
นี่คือวิชาซ่อนลมหายใจเฉพาะตัวของเขา
ทุกคนล้วนมีรัศมีของตัวเอง แต่เมื่อใช้วิชานี้ เขากลับลดทอนรัศมีของตนจนกลายเป็นเหมือนคนโปร่งใส
คนธรรมดาอาจเหลือบมองผ่านไปแวบเดียวก็ไม่ทันสังเกต
นี่แหละเหตุผลที่เทพสงครามรุ่นหนึ่งสามารถใช้ชีวิตปะปนอยู่ในฝูงชนได้อย่างสบาย ๆ