กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 526 วัฏสงสารครั้งนี้ดูไม่ชอบมาพากล
หงเทียนก้าวเข้ามาอย่างกระฉับกระเฉง ราวกับแม่ทัพผู้เกรียงไกร ก่อนจะเอ่ยขอความดีความชอบว่า “สามร้อยยี่สิบห้าปาก! แก่นวิญญาณทั้งหมดสามร้อยยี่สิบห้าก้อน!”
อันอี้อึ้ง “สามร้อยกว่าปาก! แกกินคนไปแล้วหรือไง?!”
หงเทียนส่ายหัวโต ๆ แล้วจุดบุหรี่ “ไม่ได้กินคน!”
ได้ยินอย่างนั้น อันอี้ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย
ต่อให้ศิษย์ก่อเรื่องแค่ไหน ก็ยังเป็นศิษย์ สั่งสอนกันสักหน่อยก็พอ
หงเทียนพ่นควันเป็นวง น้ำเสียงพลันสูงขึ้น “แล้วแก่นวิญญาณล่ะ? อย่าคิดเบี้ยวหนี้!”
อันอี้กระแอมเบา ๆ สีหน้าจริงจัง “พรุ่งนี้จะให้! แถมแก่นวิญญาณระดับห้าให้อีกก้อน!”