กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 507 งั้นบอกความจริงไปเลยไหม
บนถนนตลาดกลางคืน
“รสนี้อร่อยดี!”
“อืม อันนี้ก็อร่อย”
ระหว่างทาง อันอี้กินอย่างเอร็ดอร่อย มือซ้ายถือปลาหมึกย่างหนึ่งไม้ มือขวาถือชานมหนึ่งแก้ว
จากนั้นเขาก็เรอออกมา แล้วส่งของกินเล่นในมือให้เสิ่นมู่เซวียนที่อยู่ข้าง ๆ “กินไม่ไหวแล้ว ให้เธอหมดเลย”
“อ้อ ๆ”
เสิ่นมู่เซวียนจัดการข้าวปั้นไส้ข้าวเหนียวในมือสามคำรวด แล้วรีบรับของมา
ผู้คนรอบตลาดกลางคืนมองอันอี้ราวกับกำลังมองสัตว์ตัวหนึ่ง
เสิ่นมู่เซวียนยังคงสวมชุดโบราณ ประกอบกับหน้าตาโดดเด่น ระหว่างทางเธอเรียกสายตาผู้คนมาไม่รู้เท่าไร