กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 469 เจ้าตำหนัก ข้าน้อยขอคารวะ
“ตาแก่ ม้าเขาบ้านนายไม่ไหวเลย หน้าตาขี้เหร่ชะมัด”
“จิ๊ ๆ ขี้เหร่เกินไปแล้ว! ดูฉันจัดทรงผมให้มันหน่อย!”
“ดูสิ หัวล้านกลางกระหม่อมสุดยอดตลอดกาล!”
มือใหญ่ที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟของอันอี้ยกออกจากหัวม้าเขา
พริบตาเดียว หน้าผากของม้าเขาก็กลายเป็นหัวล้านเกลี้ยง!
สวีคังกำหมัดแน่น สีหน้ามืดครึ้ม ไม่พูดอะไรสักคำ
ม้าเขาในสำนักเซียนก็เหมือนรถในโลกปุถุชน ไม่ได้มีไว้แค่เดินทาง แต่ยังเอาไว้โอ้อวดฐานะด้วย!
ในฐานะพาหนะของประมุขวังสวรรค์ ม้าเขาตัวนี้ย่อมไม่ธรรมดา เดิมทีมันเป็นสัตว์อสูรระดับสี่ เป็นถึงเชื้อพระวงศ์แห่งฝูงม้า