กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 447 กล้าขยับหรือเปล่า
อันอี้เห็นหลงอ้าวเสวี่ยในอ้อมแขนแล้วก็สะดุ้ง ตื่นเต็มตาในทันที
เป็นแม่หนูมังกรจริง ๆ ที่สำคัญกว่านั้นคือ ยัยนี่ไม่ได้สวมเสื้อผ้า!
ผิวขาวนวลเรียบเนียนและยืดหยุ่น ราวกับเต้าหู้เนื้อละเอียด…
อันอี้ได้สติ รีบปล่อยหลงอ้าวเสวี่ย “นี่ แม่หนูมังกร เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!”
มิน่าล่ะถึงรู้สึกแคบขนาดนี้!
เตียงของเสิ่นมู่เซวียนแค่นี้ จะยัดคน 3 คนลงไปได้ยังไง
อีกอย่าง อันอี้สวมแค่กางเกงขาสั้น นับว่าเปลือยท่อนบนอยู่ ทั้งสองยังกอดกันแบบนี้ ย่อมทำให้เกิดปฏิกิริยาที่ไม่เหมาะสมได้ง่าย…
หลงอ้าวเสวี่ยจ้องเขาด้วยดวงตาสีม่วง ก้มหน้าลงแล้วพูดเสียงเบา “ฉันกลัว”
“กลัวอะไร กลับไปสิ!!”