กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 445 กลับคืนสู่ถิ่น
“เธอรู้จักผู้หญิงที่บุกรุกหอเหยี่ยวครามคนนี้หรือ?”
ผู้พิทักษ์ธรรมหยางเลิกคิ้วเล็กน้อย มองอันอี้แล้วถาม
อันอี้ถอนหายใจอย่างจนใจ “คนกันเองทั้งนั้น จะลงมือหนักขนาดนี้ไปทำไม”
ผู้พิทักษ์ธรรมหยางได้ยินแล้วก็แย้งอย่างไม่ยอม “เห็น ๆ อยู่ว่าเธอเป็นฝ่าย…”
“ขอโทษนะ พี่สาว ฉันทำไม่ถูกเอง”
ถังฉิงฉิงแลบลิ้นใส่ผู้พิทักษ์ธรรมหยาง รีบเอ่ยขอโทษ
พอเป็นแบบนี้ ผู้พิทักษ์ธรรมหยางกลับรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมา
ไม่คิดเลยว่าเด็กสาวที่ดูร้าย ๆ คนนี้จะเป็นฝ่ายขอโทษเธอก่อน ทั้งที่ตัวเธอเองต่างหากที่จับคนอื่นโดยไม่ถามไถ่ให้รู้เรื่อง
ใบหน้าเย็นชาของผู้พิทักษ์ธรรมหยางเผยรอยยิ้มเจื่อน ๆ “ฉันเองก็มีส่วนที่ทำไม่ถูก…”