กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419 อันอี้ เรามาช่วยนายแล้ว
จันทร์กระจ่างลอยเด่นกลางฟ้า
เสียงนกร้องดังเป็นระยะในหุบเขาอันเงียบสงบ ยิ่งขับเน้นความห่างไกลและเงียบงัน
แต่ไม่นาน ความสงบก็ถูกเสียงหยอกล้อของเหล่าสตรีทำลายลง
“ฮ่า ๆ ศิษย์พี่หญิงอู๋เก่งจัง ลอยขึ้นมาได้แล้ว!”
“ยัยตัวแสบ ของเธอก็ไม่เล็กเหมือนกันนี่ ให้ศิษย์พี่วัดดูหน่อย”
“ศิษย์พี่หญิงหลิวดูแลผิวยังไง อายุสี่สิบกว่าแล้ว ผิวยังเปล่งปลั่งขนาดนี้”
“ไป ๆ ไสหัวไปไกล ๆ เลย ปกติเธอแค่ไปหาผู้ชายให้น้อยลงก็พอ!”
อาศัยแสงจันทร์สีเงิน ทุกคนมองเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าขาวผ่องในสระหินได้อย่างชัดเจน
มีทั้งอวบอิ่ม เอวบาง ร่างเล็ก หรือกำยำแข็งแรง…ภาพงามพร่างพรายทำเอาสายตาพร่ามัว ยากจะละสายตาจริง ๆ