กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 416 การพบกันอีกครั้ง
คืนจันทร์เต็มดวง แสงสีเงินดุจผืนแพรบาง ๆ ปกคลุมโลกใบนี้
ภายในหุบเขาแห่งหนึ่ง
มีคนสี่ถึงห้าร้อยคนกำลังรออยู่
“พี่ไป๋ ได้เวลาตื่นแล้ว”
เซียวอี้เคอเขย่าปลุกไป๋ซิว
ไป๋ซิวหาวแล้วขยี้ตา “ถึงเวลาแล้วเหรอ?”
หมาป่าเดียวดายคิม จองโฮกล่าวว่า “พี่ไป๋ คืนนี้เป็นคืนจันทร์เต็มดวง!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ไป๋ซิวก็พยักหน้าเงียบ ๆ
ไม่นึกเลยว่าหลับไปทีเดียวจะผ่านไปตั้งสองสัปดาห์