กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 402 งานเลี้ยงตระกูลเว่ย
คลื่นอสูรสลายไป!
ด้านล่าง อันอี้เก็บกระบี่มารเขี้ยวมังกร แล้วโยนแก่นวิญญาณสามชิ้นเล่นในมือพลางเดินเข้ามาช้า ๆ
เว่ยเฟิงตกตะลึง มองอันอี้ที่เดินเข้ามาแล้วรู้สึกว่าขาอ่อนแรง
คนคนเดียวรับมือคลื่นอสูร
เขานึกไม่ออกจริง ๆ ว่าคนผู้นี้เป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด
อันอี้เงยหน้ามองโลกใบใหม่ใบนี้ ยิ้มกว้าง “ในที่สุดก็ออกมาได้สักที!”
ตลอดสามวันนี้มีแต่ภูเขากับป่าไม้ เขาเห็นจนแทบจะอาเจียนแล้ว
“ข้าน้อยเว่ยเฟิง ขอขอบคุณท่านที่ยื่นมือช่วยเหลือ!”
เว่ยเฟิงข่มความหวาดหวั่นในใจ เดินฉับ ๆ เข้ามาแล้วค้อมกายคารวะอย่างนอบน้อม