กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 388 รีบโอนเงินมาให้ฉัน
“อันอี้…”
ฉินเหยาที่วิ่งมาจนสุดแรงเห็นอันอี้วิ่งมาถึงแล้วก็หันไปมองแม่ที่ปลอดภัยดี
เธอกัดริมฝีปากล่างสุดแรงกว่าจะกลั้นน้ำตาไว้ได้
“เหยาเหยา เธอไม่ได้…”
หลินหลานมองฉินเหยาที่วิ่งเข้ามาอย่างงุนงงเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจบางอย่างแล้วเผยยิ้มเจื่อน
อันอี้มองฉินเหยาที่เพิ่งมาถึงแล้วพูดเสียงขรึม “เหยาเหยา รีบโอนเงินมาให้ฉัน!”
โอนเงิน?
ไม่ใช่แค่ฉินเหยาที่อึ้ง ทุกคนในที่นั้นต่างชะงักไปตามกัน
นี่มันเวลาแบบไหนแล้ว ยังจะคิดถึงเรื่องเงินอีก!