กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 386 ในที่สุดก็มาถึง
เกาะชุนหนาน
ปีกสีขาวหกข้างสลายหายไป มิคาเอลชักกระบี่แสงสีทองออกมาจากหลังมือ แล้วค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามา
ฝีเท้าของเขาไม่เร็ว แต่ทุกย่างก้าวราวกับเหยียบลงบนหัวใจของทุกคน
แรงกดดันรุนแรงทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ยมโลกจำนวนมากถอยกรูด
ตุบ!
ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งมีสีหน้าหวาดกลัว ขาอ่อนจนทรุดลงคุกเข่ากับพื้น
“แม่งเอ๊ย ไอ้ขี้ขลาด ลุกขึ้นยืนเดี๋ยวนี้!”
ราชันไท่ซานกัดฟัน ตะโกนด้วยความโกรธ
แม้เสียงของเขาจะดังกังวานราวระฆัง แต่ก็ยังขจัดความหวาดหวั่นในใจของทุกคนไม่ได้