กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 363 เลื่อนระดับหน้ากากผีร้าย
“ฉันเคยคิดว่าคนเราค่อย ๆ แก่ลง ที่จริงไม่ใช่ คนเราแก่ลงในชั่วพริบตา”
อันอี้ค่อย ๆ ท่องออกมา
เจียงเฉิงรู้สึกคุ้นหู จึงเปิดโทรศัพท์ค้นรวมผลงานของมุราคามิ นัตสึกิ แล้วก็พบว่าเป็นประโยคของเขาจริง ๆ
“ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับปัจจุบันมากเกินไป และไม่ต้องกังวลกับอนาคตมากนัก เมื่อผ่านเรื่องบางอย่างมาแล้ว ทิวทัศน์ตรงหน้าก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป”
“ทุกคนต่างมีป่าของตัวเอง ส่วนป่าของคุณหนูนาโกะเขียวชอุ่มเป็นพิเศษ…”
อันอี้นึกถึงเรื่องราวในอดีตของอิโต้ จิโร่ไปพลาง เล่าความทรงจำแปลกหน้าที่อยู่ในหัวให้เจียงเฉิงฟังไปพลาง