กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360 หมอนี่มันปากแข็งจริง ๆ
“แน่ใจนะว่าเธอดูแลฉันได้?”
หลินเฉินมองอันอี้แล้วถามเสียงเรียบ
อันอี้กระแอมเบา ๆ “นายก็หายดีแล้วนี่”
“อาเฉินล่ะ”
ซูเสวี่ยเอ๋อร์ลูบหัวหมาขนปุย ยิ่งลูบก็ยิ่งรู้สึกแปลก ๆ จึงมองไปรอบตัวอย่างงุนงง
“ใส่แว่นเถอะ”
หลินเฉินหยิบแว่นตาคู่หนึ่งจากกระเป๋าเสื้อเธอ แล้วยื่นให้
ซูเสวี่ยเอ๋อร์สวมแว่นกรอบดำ ก้มหน้าพูดเสียงเบา “ใส่แบบนี้แล้วจะดูทึ่มไหม…”
ไม่ใส่ยิ่งทึ่มกว่าอีก!