กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350 มังกรอ้าวอวิ๋นแห่งวิหารทวยเทพ
อวี๋ฉงหลงล้มลงกับพื้น หอบหายใจแรงด้วยความเหนื่อยล้า
เลือดบนร่างชุ่มเสื้อผ้าจนดูน่าหวาดหวั่น
ทุกคนตกตะลึง มองชายหนุ่มตาบอดผู้มีท่าทางอ่อนโยนราวหยกที่ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างไม่อยากเชื่อ
นี่คือผู้ฝึกยุทธ์อันดับ 44 แห่งทำเนียบสวรรค์ ผู้เป็นใหญ่ในเขตทะเลหนานไห่เชียวนะ!
ล้มลงไปแบบนี้เลยเหรอ?
“เก่งมาก ฉันแพ้แล้ว!” อวี๋ฉงหลงพูดอย่างขมขื่น
“ขอบคุณที่ออมมือ”
เซียวเย่พูดเรียบ ๆ
หลินเฉินพยักหน้าเล็กน้อย