กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345 ฉันสู้ตายกับแก
“เดี๋ยว ๆ เหล่าหลิน อย่าเพิ่งเดือด แผลจะปริแล้ว”
“รถเข็นฟาดไม่ได้นะ รู้ไหมว่าฉันจ่ายไปเท่าไหร่! สามแสน…แค่ก สามหมื่นเอง! ให้นายนั่งสิบปีก็ไม่พัง”
“พี่เฉิน อาจารย์ อย่าตีกันสิ!”
“อาบาอาบาอาบา…”
ห้องในโรงแรมเละเทะไปหมด
โครม!
ประตูห้องเปิดออก เงาร่างอรชรเย้ายวนเดินเข้ามา
อันอี้กับหลินเฉินที่กำลังฟัดกันนัว หยุดมือแล้วหันไปมองเยียนจื่อที่ยืนอยู่ตรงประตู
“ไม่ต้องสนใจฉัน พวกนายทำต่อเลย การทะเลาะกันเองในสำนักอสุราไม่ได้เห็นบ่อย ๆ นี่แย่งชิงอำนาจกันอยู่หรือไง”