กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 335 เซียนหญิงหมออันดับหนึ่งแห่งต้าเซี่ย
“บอกหน่อยสิ อยู่ดี ๆ จะฝืนทำไม? เจ็บหนักขนาดนี้ยังต้องให้ฉันคอยดูแล ฉันวันละแสนเชียวนะ!”
“ไม่ไหวก็ยอมรับว่าไม่ไหว สู้ไม่ได้ก็อย่าฝืนสิ ยังมีฉันอยู่ทั้งคน! ถึงฝีมือเธอจะด้อยไปหน่อย แต่ฉันนี่เก่งโคตร!”
“ไอ้กึ่งหุ่นยนต์กาเบรียลนั่น ไม่ได้โม้นะ จัดการมนุษย์นกนั่นแล้วต่อด้วยมัน จบครบชุดในคราวเดียว หายใจยังไม่หอบเลย…”
อันอี้ใช้มีดปอกผลไม้ไปพลาง ปอกแอปเปิลไปพลาง พลางมองหลินเฉินที่บาดเจ็บจนขยับไม่ได้ด้วยสีหน้ารื่นเริง ก่อนจะต้องแสร้งทำเป็นถอนหายใจ
หลินเฉินทำหน้าเย็นชา ไม่พูดไม่จา แต่กำปั้นของเขากำแน่นเงียบ ๆ แล้ว