กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 เธอก็เป็นกายาเต๋าโดยกำเนิดเหมือนกันหรือ?
“นะ…นายกอดแน่นอีกหน่อย ยัง…ยังหนาวอยู่เลย”
เซียวเซียวก้มหน้า เอ่ยอย่างกระดากอาย
อันอี้ได้ยินแล้วทำท่าเหมือนไม่เต็มใจ ก่อนกอดร่างนุ่มนิ่มของเซียวเซียวให้แน่นขึ้น
ทั้งสองกอดกันแนบชิด แทบไม่มีช่องว่าง เขาถึงกับได้กลิ่นหอมจากเส้นผมของหญิงสาวในอ้อมแขน
ร่างนุ่มละมุนและอบอุ่นแนบชิดเข้ามา ทำให้อันอี้เผลอกลืนน้ำลาย
ยัยคนนี้ก็เป็นหญิงงามล่มเมืองเหมือนกันนี่นา
เมื่อถูกทุกคนจ้อง เซียวเซียวก็ยอมเสี่ยงไม่สนอะไรแล้ว
หนาวเกินไปจริง ๆ เลือดทั่วร่างราวกับแข็งตัว ความทรมานนี้เกินจะทน
เมื่อเทียบกันแล้ว การถูกคนจ้องต่อหน้าสาธารณชนกลับเป็นเรื่องเล็กน้อย