กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 288 เพลิงสถิตศัสตรา
“ต้าไป๋ บินสิ! บินเร็ว!”
“ทางขวา ทางขวา! มันยื่นมาแล้ว!”
จางเชียนอวี่ไม่มีท่าทีสง่างามสุขุมเหมือนตอนยืนเอามือไพล่หลังอยู่บนกระเรียนขาวอีกแล้ว
ตอนนี้เขากอดคอยาวของกระเรียนไว้ ร้องโอดครวญเรียกพ่อเรียกแม่ พลางตะโกนสั่งกระเรียน
กระเรียนขาวก็หมดความสง่างามก่อนหน้านี้ไปแล้ว เอาแต่บินหลบซ้ายขวาอยู่กลางอากาศเพื่อหลบปากของงูเหลือมยักษ์ ขนร่วงกระจายเต็มพื้น!
งูเหลือมยักษ์สีม่วงเห็นได้ชัดว่าไม่คิดปล่อยจางเชียนอวี่ไป ไล่ล่าสังหารอย่างดุร้ายขึ้นทุกที
เหล่านักพรตต่างมีสีหน้าลำบากใจ
ตอนนี้จางเชียนอวี่ถูกงูเหลือมยักษ์สีม่วงพันรั้งไว้ จึงไม่มีเวลามาสนใจพวกเขา
นี่เป็นโอกาสดีที่สุดที่จะหนี!