กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 263 คลายผนึก
หลินเฉินมองภาพที่สลักอยู่บนผนัง พลางค่อย ๆ หยั่งรู้ความลับของวิชาควบคุมปราณ
เมื่อ 100 ปีก่อน เจ้าสำนักบัญชาปราณก็เคยมาที่นี่เช่นกัน
แต่ในตอนนั้นเจ้าสำนักบัญชาปราณไม่เข้าใจความลึกลับของมัน ได้แต่พยายามจดจำทุกอย่างแล้วนำกลับไปฝืนทำความเข้าใจ
ทว่าหลินเฉินในตอนนี้ได้เรียนวิชาควบคุมปราณมาระยะหนึ่งแล้ว ความเข้าใจที่ได้จากภาพจิตรกรรมฝาผนังย่อมแตกต่างออกไป
ทุกจุดที่เคยเข้าใจยากล้วนกระจ่างแจ้งและเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน
ซูเสวี่ยเอ๋อร์หยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าคาดเอว แล้วรัวถ่ายรูปไม่หยุด
“ถ่ายไปก็ไม่มีประโยชน์ แก่นแท้ของภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่ที่เจตจำนงซึ่งยังตกค้างอยู่บนนั้น”