กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 259 มายา ความจริง
เสียงนาฬิกาปลุกแสบหูดังลั่น
เฉินปิงตื่นจากหลับใหล
เขาขยี้ตาที่ยังงัวเงียแล้วหยิบแว่นบนโต๊ะหัวเตียงขึ้นมา
ห้องเช่า?
เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
เขาจำได้ว่าตัวเองน่าจะ... ช่างเถอะ จำไม่ค่อยได้แล้ว
เฉินปิงสวมเสื้อผ้าแล้วเปิดประตู
ปฏิทินเปิดค้างอยู่ที่เดือนกรกฎาคมอย่างชัดเจน!
“คุณนายหู วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอ?”