กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257 ป้ายยมราช
“ฉิงฉิง อย่าไปสนใจเขา รีบหลอมกลั่นก้อนแสงนี่ก่อน มีแค่วิธีนี้เราถึงจะออกจากโลกนี้ได้”
ซ่างกวนเชียนเชียนข่มความรู้สึกชาที่แล่นมาจากบาดแผล ฝืนยกกระบี่ชิงอวิ๋นขึ้น ใบหน้างดงามยังคงดื้อรั้น
ถังฉิงฉิงส่ายหน้า แล้วยื่นก้อนแสงสีน้ำเงินให้ซ่างกวนเชียนเชียน “สภาพเธอแบบนี้จะไปสู้เจ้านั่นไหวได้ยังไง เธอหลอมกลั่นเถอะ ฉันจะคอยจับตาดูมันเอง!”
เซวียหมิงหัวเราะเยาะ “จับตาดูฉัน? เธอเนี่ยนะ?”
“แล้วนี่พอไหม!”
ถังฉิงฉิงหยิบอาวุธลับชิ้นหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ
“ป้ายยมราช!”
“ตระกูลถังนี่สิ้นคนรุ่นหลังจริง ๆ ถึงได้ให้เด็กสาวอย่างเธอเป็นคนดูแลป้ายยมราช!”