กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249 ศัสตราเทพไร้วิญญาณ
เซียวอี้เคองุนงงอยู่บ้าง เขาถือกริชไว้พลางถามอย่างไม่อยากเชื่อ “ลูกพี่ นี่เป็นของลูกพี่จริงเหรอ?”
ชายวัยกลางคนคนนั้นโกรธจนแทบกระอักเลือด ตะคอกว่า “นี่มันปล้นกันชัด ๆ!”
อันอี้มีสีหน้าโอหัง “รู้อยู่แล้วก็ยังพล่ามไม่เลิกอีก!”
ชายวัยกลางคน “……”
ฟึ่บ!
กระบี่ยาวสีดำปรากฏขึ้นในมืออันอี้อย่างฉับพลัน
เขามองอีกฝ่ายอย่างโอหัง “จะไสหัวไปเอง หรือให้ฉันซ้อมจนแกต้องไสหัวไป?”
ชายวัยกลางคนมีสีหน้าเศร้าโศกขุ่นเคือง ทำท่าราวกับไม่ได้รับความเป็นธรรม แล้วหันหลังจากไป
ห้ามโมโหเด็ดขาด