กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237 จับผิดคนแล้ว
“หลงอ้าวอวิ๋น ทำไมแกไม่ชื่อหลงอ้าวเทียนไปเลย ได้ยินชื่อก็รู้แล้วว่าน่าโดนซัด”
อันอี้หาวพลางพูดกับตัวเองด้วยวาจาสุดอุกอาจ
สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ในต้าเซี่ย พวกเขาไม่กล้าเรียกชื่อหลงอ้าวอวิ๋นตรง ๆ
ส่วนใหญ่จะเรียกเขาด้วยความเคารพว่าเทพสงครามหรือประมุขวิหารทวยเทพ
แค่คิดจะทำอย่างอันอี้ที่อยากลองต่อกรกับหลงอ้าวอวิ๋น พวกเขาก็รู้สึกว่ากางเกงในเปียกแล้ว
ขณะดูแอปในมือถือ อันอี้ก็ขมวดคิ้วแน่น
แดนลี้ลับหงเทียนใกล้เข้ามาทุกที ต่อให้เขาจะไม่คิดอะไรมากแค่ไหน ก็เริ่มรู้สึกประหม่าแล้ว
แดนลี้ลับอันตรายอย่างยิ่ง จะบอกว่าเก้าตายหนึ่งรอดก็ไม่เกินจริงแม้แต่น้อย