กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 214 ถ้าแน่จริงก็เข้ามาแย่งสิ
“อาจารย์ อันอี้หายไปตั้งนานแล้ว อาจารย์ไปช่วยเขาหน่อยเถอะ”
เสิ่นมู่เซวียนเขย่าแขนมู่ชิงอี๋เบา ๆ พร้อมอ้อนวอนด้วยสีหน้าน่าสงสาร
มู่ชิงอี๋วางท่าสง่างามพลางเอ่ยว่า “เจ้าหนูนั่นเก่งกว่าที่เธอคิด คนพวกนั้นอยากจับเขาไม่ใช่เรื่องง่าย”
“แต่พวกนั้นมีคนเยอะขนาดนั้นนี่ อาจารย์ช่วยเขาหน่อยเถอะ”
เสิ่นมู่เซวียนกอดแขนมู่ชิงอี๋ไว้ กะพริบดวงตากลมโตพลางมองเธอ
เมื่อเห็นท่าทางของศิษย์ มู่ชิงอี๋ก็กระตุกมุมปาก
ไปเรียนอ้อนใครมาน่ะ! แต่พอเห็นท่าทางน่าสงสารชวนให้คนเอ็นดูแบบนั้น มู่ชิงอี๋ก็รู้สึกว่าการปฏิเสธเป็นบาปไปเสียแล้ว
มู่ชิงอี๋ถอนหายใจ “ก็ได้ งั้น…”