กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 193 นายน้อยมารหยินหยาง เซียวอี้เคอ
ปัง!
ราวกับแสงตะวันส่องทะลุรัตติกาล!
เสียงปืนดังสนั่นไปทั่วถนนตลาดกลางคืน!
“แม่เจ้าโว้ย! มีคนถูกยิงตายหรือเปล่าเนี่ย!”
“เชี่ย แล้วแกจะไปทำไม?”
“ไปดูว่ามีของให้เก็บไหมไง!”
หลังเสียงปืนดังขึ้น ตลาดกลางคืนทั้งแห่งก็โกลาหลไปหมด
ซูเสวี่ยเอ๋อร์หรี่ตามองผ่านกล้องเล็ง ก่อนถอนหายใจและตัดสินใจสวมแว่นตา
เธอรู้สึกอยู่ตลอดว่าแว่นตาคู่นี้ทำให้บุคลิกของเธอเสียไป