กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 ตอนนายหลับก็ยังฝึกฝนอยู่หรือ
“คุณปู่! อย่าก้มหลังตลอดสิ ไม่ดีต่อเอวกับหลังนะ!”
หลิวต๋าเชามองศีรษะของเฒ่าผีบงการศพที่บิดกลับมา ใบหน้าซีดเผือดขณะพูด
“ไม่เป็นไร ปู่ชินแล้ว”
เฒ่าผีบงการศพยิ้มตาหยี “ฝ่ามือล่องเมฆา...นายเป็นทายาทของหลิวจิ้งเต๋อสินะ”
หลิวต๋าเชาได้ยินดังนั้นก็ยินดีขึ้นมาทันที “หลิวจิ้งเต๋อเป็นปู่ของผมเอง!”
รอดแล้ว!
ไม่นึกเลยว่าเจ้าสิ่งนี้จะเป็นสหายเก่าของคุณปู่!
งั้นเผลอตบไหล่นวดให้เขาไปหน่อยคงไม่เป็นไรสินะ
“ชวนให้คิดถึงจริง ๆ ซี่โครงสองซี่ของข้าตอนนั้นก็ถูกเขาตีหัก”