กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 สรรพคุณเหนือชั้นของน้ำทิพย์พักตร์หยก
น้าโจวยอมเป็นหนูทดลอง อันอี้ก็ย่อมยินดี
หลังจากทาเสร็จ อันอี้ค่อย ๆ ลอกแผ่นมาสก์บนใบหน้าน้าโจวออกอย่างระมัดระวัง
“เป็นยังไงบ้างน้าโจว บอกหน่อยว่ารู้สึกยังไง! น้ำทิพย์พักตร์หยกนี่เจ๋งไหม!”
อันอี้ถือกระจก พูดอย่างได้ใจ
ตอนนี้ผิวของน้าโจวไม่เพียงขาวผ่องขึ้น ริ้วรอยกับกระบนใบหน้าก็จางลงด้วย ใบหน้าที่เดิมออกเหลืองก็ดูละเอียดเนียนขึ้น
“อ๊า! นี่ นี่ฉันจริง ๆ เหรอ!”
น้าโจวกรีดร้องออกมา พลางประคองกระจกด้วยความยินดี
เธอลูบใบหน้าตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ แล้วส่องกระจกซ้ำไปซ้ำมา ตอนนี้ยังรู้สึกเหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่น มองเท่าไรก็ยังไม่วางใจ กลัวเหลือเกินว่าตัวเองกำลังฝันอยู่