กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115 คลายคำสาปวัฏสงสารเดือนเจ็ด
ผลการเรียนมัธยมปลายของอาปิงไม่ค่อยดีนัก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังสอบติดวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งใกล้เมืองอวิ๋นโจว
ก่อนเปิดเทอม เขาคิดว่าการเดินทางไปกลับทุกวันคงเหนื่อยเกินไป จึงเช่าห้องพักนักศึกษาไว้ข้างโรงเรียน กลับบ้านไปหาแม่เฉพาะวันหยุดสุดสัปดาห์เท่านั้น
อาปิงมีชื่อว่าเฉินปิง
เขาเป็นพนักงานเงินเดือนธรรมดา ๆ คนหนึ่งที่กำลังเรียนอยู่ชั้นปีสาม
พอลืมตาตื่น!
เช้าวันใหม่ที่แดดสดใสอีกวัน แสงแดดจ้าจนแสบตาส่องผ่านกระจกเข้ามาในห้องเช่าที่ค่อนข้างมืดสลัว
เฉินปิงหาวหวอดหนึ่ง ก่อนขยี้ตาที่งัวเงียแล้วตื่นขึ้น
ตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน นาฬิกาชีวิตของเขาแปรปรวนทุกวัน