กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 111 ล้อมปราบสำนักพิทักษ์กฎ
หน้าประตูคฤหาสน์
เสิ่นมู่เซวียนยืนงงอยู่ตรงนั้น รออย่างโดดเดี่ยว เธอเงยหน้ามองเป็นระยะ แล้วก็ก้มหน้าลงอย่างผิดหวัง มองปลายเท้าของตัวเอง
“ยัยหนู มองอะไรอยู่ ไปกันเถอะ”
อันอี้มาถึงด้านหลังเสิ่นมู่เซวียนอย่างเงียบเชียบ แล้วยื่นมือเขกหัวเธอเบา ๆ
ดวงตาเสิ่นมู่เซวียนเผยความยินดี “อันอี้ ในที่สุดนายก็กลับมา”
“ไป กลับบ้านกัน”
อันอี้พูดพลางยิ้มบาง ๆ
เสิ่นมู่เซวียนมองอันอี้เหมือนอยากพูดอะไรแต่ก็ไม่พูด สุดท้ายเอ่ยเสียงเบา “อันอี้…”
“มีอะไร?”