กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 ห้ามดูหมิ่นอาจารย์ฉัน
งานเลี้ยงวันเกิดของบ้านคนรวยทำลายทั้งทัศนคติต่อชีวิต มุมมองต่อโลก และค่านิยมของอันอี้ผู้ยากจน
เครื่องดื่มอยากดื่มเท่าไรก็ดื่มได้!
อาหารอยากกินเท่าไรก็กินได้!
ตรงกลางยังมีเค้กก้อนมหึมาอีกก้อน!
อันอี้มือซ้ายหยิบ มือขวายัดเข้าปาก กินอย่างเอร็ดอร่อยจนแก้มตุ่ย
เสิ่นมู่เซวียนที่อยู่ข้าง ๆ ถือขนมชิ้นเล็ก ๆ กัดทีละคำ น้ำตาคลอเบ้า พูดเสียงเบาว่า “อันอี้ ไอ้คนสารเลว! นายมันร้ายกาจที่สุด ร้ายกาจที่สุด ร้ายกาจที่สุด…”
ตอนนี้เธอถึงได้เข้าใจแล้วว่า ทำไมอันอี้จอมตระหนี่ถึงได้ใจดีซื้อของพะโล้มาให้ตั้งเยอะ
ก็เพราะกลัวเธอจะกินอาหารในงานเลี้ยงนี่เอง!