กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 ภารกิจ ‘สังหาร’
คุกใต้ดินยังคงมืดสลัว แม้แสงสว่างจะส่องเข้ามา ก็ยังแฝงความเย็นยะเยือกชวนขนลุก
ชายชุดดำเปิดกรง
โจวจวินเดินออกไปอย่างว่าง่าย แววตาเย็นชาไร้ชีวิตชีวา แฝงกลิ่นอายแห่งความตาย
“ฮึ ๆ ไม่นึกเลยว่าผ่านมาตั้งสองปี นายยังมีชีวิตอยู่ ต้องขอบคุณนาย ไม่อย่างนั้นจะมีคนเดือดร้อนไปอีกกี่คน”
เซียนน้ำเต้าจ้องโจวจวิน เลียริมฝีปาก แล้วหัวเราะเสียงแหบพร่าชวนขนลุก
ไอ้หนุ่มตรงหน้ามีพลังโลหิตแข็งแกร่ง คนเดียวมีพลังโลหิตเทียบเท่าคนธรรมดาหนึ่งร้อยคน
เพราะมีเขาอยู่ เซียนน้ำเต้าจึงไม่ต้องการโลหิตแก่นแท้มากนัก
โจวจวินเหมือนซากศพเดินได้ สีหน้าเฉยชา ไม่พูดอะไรสักคำ
เซียนน้ำเต้าแสยะยิ้ม แล้วก้าวเข้าไปหาโจวจวิน