กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 ของชั้นเลิศราคาห้าแสน
ติงเหรินเฟิ่งหิ้วชุดทำงานพาดไหล่ เดินโซเซเข้าไป แล้วถามหัวหน้าคุมงานว่า “หัวโล้นหลิว นายเรียกฉันเหรอ?”
หัวหน้าคุมงานกระแอมเบา ๆ “เอ่อ ไม่ต้องเรียกฉายากันต่อหน้าก็ได้ มีคนมาหานายอยู่ข้างนอก”
ติงเหรินเฟิ่งสงสัย
ทันใดนั้นก็มีเสียงใสกังวานดังมาจากด้านหลัง
“ไอ้เฟิ่งอะไรนั่น ไม่ได้เจอกันตั้งนาน” อันอี้โบกมือพลางพูด
ทันทีที่เห็นอันอี้ ติงเหรินเฟิ่งก็ชะงักงัน ดวงตาพร่ามัวไปด้วยน้ำตา “พี่อี้! มาทำอะไรที่นี่!”
อันอี้งงเป็นไก่ตาแตก
ไอ้หมอนี่ชื่ออะไรเฟิ่งสักอย่าง! ทำไมตื่นเต้นขนาดนั้น!
แล้วยังร้องไห้ทำบ้าอะไรอีก?