กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 แตะก้นเสือไม่ได้
“ช่วยพี่สาวไว้ตั้งเยอะ อยากได้รางวัลอะไรล่ะ?” เยียนจื่อยิ้มหวานถาม
พอเห็นเยียนจื่อตั้งใจจะให้รางวัล อันอี้ก็โบกมือ “ไม่ต้องหรอก ไม่ต้อง เรื่องดี ๆ ฉันทำอยู่บ่อย ไม่เคยทิ้งชื่อไว้สักครั้ง”
เขาเดาทางความคิดของผู้หญิงคนนี้ไม่เคยถูกเลยสักครั้ง ยังไงก็ไม่ใช่เรื่องดีแน่
อันอี้กำลังจะเผ่นหนี ใครจะคิดว่าเยียนจื่อกลับโน้มตัวเข้ามาใกล้
กลิ่นกายชวนเย้ายวนที่หอมจาง ๆ คล้ายกุหลาบ ราวกับมีพลังชักนำไฟปรารถนาในใจคน เขาถึงกับสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลอบอุ่นของเรือนร่างอรชรแสนเย้ายวนที่แนบเข้ามา
สำหรับหนุ่มพรหมจรรย์แล้ว นี่มันร้ายแรงระดับดาวกระจาย!