กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 คำขอความช่วยเหลือจากบุตรแห่งลิขิตสวรรค์
“หยาบคายจริง ๆ เถื่อนเหมือนคนป่า!”
อสรพิษจ้องฉลามครามอย่างเย็นชา ก่อนเอ่ยด้วยความรังเกียจ
ฉลามครามยักไหล่แล้วหัวเราะคิกคัก “ความรุนแรงก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่งไม่ใช่หรือ?”
กร๊อบ!
ลุงฝูปีนออกมาจากรถ ร่างโงนเงนเดินมาหาทั้งสองคน
เขาค่อย ๆ ยกปืนขึ้น เล็งปากกระบอกไปยังทั้งคู่ “ห้ามขยับ!”
“เฮ้ เพื่อน ปืนของนายสวยดี ฉันชอบ! เอาหมากฝรั่งมาแลกกันไหม?”
ฉลามครามยังคงทำท่าทางฉูดฉาด เป่าปากแซวอีกฝ่าย
แม้พูดภาษาจีนไม่ค่อยชัด แต่ก็รู้จักใช้คำนามไม่น้อย