กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 พรสวรรค์อันน่าทึ่ง
“นอนนาน ๆ นายท่านก็อึดอัดเหมือนกัน เรียกเงินมาสักหน่อยแล้วก็พอเถอะ”
อันอี้เก็บสัมภาระของน้าโจวไปพลาง ยิ้มกริ่มพูดไปพลาง “อย่าเห็นว่าไอ้หนุ่มคนนั้นใส่เสื้อผ้าธรรมดาเชียว แค่ค่าจ้างผู้คุ้มกันก็ปาเข้าไปหนึ่งร้อยล้านแล้ว รีดเงินสักล้านน่าจะไม่มีปัญหา”
ชายชราเบิกตาโตแทบถลน “รวยขนาดนั้นเชียว!”
อันอี้ตอบ “ใช่น่ะสิ!”
ชายชรารู้ตัวว่าหลุดท่าที จึงรีบกระแอมเบา ๆ แล้วพูดว่า “เขาจะรวยหรือไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันดูเหมือนคนหน้าเงินหรือไง”
อันอี้เบ้ปาก
ตอนนี้วิชาแพทย์ของเขาถึงระดับ 4 แล้ว มองปราดเดียวก็รู้ว่าร่างกายของตาแก่นี่แข็งแรงอย่างกับวัว
พลังโลหิตยังเต็มเปี่ยมยิ่งกว่าคนหนุ่มเสียอีก!