กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 สแกนรหัสคิวอาร์
“เลิกแข่งแค่นี้เอง? นายไม่ใช่ว่าเก่งนักหรือไง!”
วังเสวี่ยเฟิงเห็นแผ่นหลังของหลินเฉินที่เดินจากไป ก็พูดอย่างร่าเริงด้วยท่าทางคนถ่อยได้ที
ถึงตลอดทั้งเกมเขาจะเป็นแค่ตัวประกอบ แต่สุดท้ายยังไงพวกเขาก็เป็นฝ่ายชนะ
อันอี้มองแผ่นหลังของหลินเฉิน คิดจะพูดอะไรสักอย่างปลอบใจ
จะว่าไป หน้าตายนี่ต่อไปอาจได้มาอยู่ใต้อาณัติของเขาก็ได้ ความสัมพันธ์เลยไม่ควรตึงเครียดเกินไป
เห็นได้ชัดว่าหลินเฉินไม่เปิดโอกาสให้เขา
“พี่อี้สุดยอด ไม่เสียชื่อราชาบาสสนามกลางแจ้งแห่งเมืองเจียงเป่ย”
วังเสวี่ยเฟิงมองอันอี้ด้วยสีหน้าเลื่อมใส