ตอนที่ 136 หวานฉ่ำจนโงหัวไม่ขึ้น

ตอนที่ 136 หวานฉ่ำจนโงหัวไม่ขึ้น

ซูอวี่เวยซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา หลับสนิทไร้ฝันยาวนานไปตลอดทั้งคืน

ตอนตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบเที่ยงแล้ว ฟู่หรงเจิงตื่นก่อนนานแล้ว เขาเตรียมมื้อบรันช์เสร็จสรรพเหมือนเช่นเคย ก่อนจะเดินเข้าห้องมาอุ้มเธอขึ้นแนบอก

ซูอวี่เวยทิ้งตัวพาดไหล่เขาอย่างเกียจคร้าน หรี่ตาลงด้วยความสบายเนื้อสบายตัว

ฟู่หรงเจิงเอื้อมมือไปนวดเอวให้เธอเบาๆ

"ปวดเอวไหม"

"ก็พอนิ่งๆ อยู่ค่ะ ไม่ได้เมื่อยอะไรขนาดนั้น"