ตอนที่ 122 หวานชื่น

ตอนที่ 122 หวานชื่น

เช้าวันต่อมา ซูอวี่เวยลืมตาตื่นขึ้น ฟู่หรงเจิงยังคงหลับอยู่ ไม่รู้ว่าเขาผล็อยหลับไปตอนกี่โมงกันแน่

เธอเหลือบมองเวลา ไม่คิดจะปลุกเขา และกำลังจะขยับตัวลงจากเตียงเบาๆ ทว่าพอเธอขยับนิดเดียว ฟู่หรงเจิงก็ตื่นขึ้นทันที มือหนาคว้าข้อมือเธอไว้ตามสัญชาตญาณ ไม่ยอมให้เธอไป

ซูอวี่เวยหันกลับไปมอง ฟู่หรงเจิงจ้องหน้าเธอนิ่ง แววตาดูเลื่อนลอยเล็กน้อย

"บอส? เป็นอะไรคะ"

"นานมากแล้วที่ไม่ได้ลืมตามาแล้วเจอคุณอยู่ตรงหน้า นึกว่ากำลังฝันไปซะอีก"

ซูอวี่เวยชะงักไป เข้าใจความหมายที่เขาต้องการจะสื่อทันที

"บอส ไม่ได้ฝันหรอกค่ะ"

"งั้นขอกอดต่ออีกหน่อยได้ไหม"

"ก็ได้ค่ะ"