ตอนที่ 108 ไม่เล่าหรอก

ตอนที่ 108 ไม่เล่าหรอก

ช่วงสองถึงสามทุ่มในเมืองเซินเจิ้นยังคงคึกคักไม่สร่าง

หลังจากซูอวี่เวยส่งอาจารย์ทั้งสองท่านขึ้นรถและกล่าวลากันแล้ว เธอก็เดินแยกไปอีกทางเพื่อมุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟใต้ดิน พรุ่งนี้ต้องกลับบริษัทแล้ว เธอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตรวจดูข้อมูลเที่ยวบิน จังหวะนั้นเอง เสียงสายเรียกเข้าจากฟู่หรงเจิงก็ดังขึ้น

เธอแตะหน้าจอกดรับสาย

"ซูอวี่เวย หันหลังมา"

ซูอวี่เวยหันกลับไปทันที และพบว่าฟู่หรงเจิงยืนอยู่ตรงหน้าจริง ๆ

"บอส มาอยู่นี่ได้ยังไงคะเนี่ย ไม่ได้กลับไปหรอกเหรอ"

"อืม"

"ยืนรอฉันอยู่ตรงนี้ตลอดเลยเหรอคะ แล้วมื้อเย็นล่ะ กินหรือยัง"

เธอพูดพลางมองสำรวจเขา