กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 102 ล้วนเป็นเรื่องบังเอิญ
บรรยากาศในรถค่อนข้างอึดอัด ไม่ต่างจากสภาพอากาศหลังพายุฝนอันมืดครึ้ม
ซูอวี่เวยผ่อนลมหายใจให้เบาลง สายตามองหยาดฝนที่เกาะพราวบนกระจก สองมือบีบชายเสื้อแน่น ไม่นานนักรถก็แล่นมาจอดเทียบหน้าโรงแรม จังหวะนั้นเองที่พายุฝนหยุดตกดื้อๆ เหมือนนึกอยากจะหยุดก็หยุด
เธอได้สติแล้วหันไปมองฟู่หรงเจิง
"บอสคะ ฉันขอตัวก่อน ขอบคุณที่แวะมาส่งนะคะ"
"อืม" ฟู่หรงเจิงตอบรับเรียบๆ โดยไม่หันมามอง
ซูอวี่เวยเปิดประตู หิ้วข้าวของลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในโรงแรม ยืนรอลิฟต์อยู่ชั้นล่างอย่างใจลอย ทว่าเสียงฝีเท้าคุ้นหูดังแว่วเข้ามาใกล้ พอเงยหน้ามอง ฟู่หรงเจิงก็มายืนรอลิฟต์อยู่ข้างๆ เสียแล้ว
ประตูลิฟต์เปิดออก ซูอวี่เวยก้าวเข้าไป ฟู่หรงเจิงก็ตามเข้ามาติดๆ แถมยังกดชั้นเดียวกันอีกด้วย