ตอนที่ 90 ก้าวข้ามไม่ไหว

ตอนที่ 90 ก้าวข้ามไม่ไหว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองนั่งลงในร้านกาแฟฝั่งตรงข้าม

หญิงวัยกลางคนมองหน้าเธออยู่นานก่อนเอ่ยปาก “อวี่เวย ที่แท้ตอนนี้ลูกก็ทำงานอยู่ที่เมือง S เหรอ แม่ไม่ได้ติดต่อกับลูกตั้งหลายปีแล้วนะ”

ซูอวี่เวยไม่ตอบอะไร เพียงแค่ปรายตามองเด็กหญิงที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวนสนุก นั่นคือลูกสาวที่แม่ให้กำเนิดกับพ่อเลี้ยง มีชื่อเล่นว่าเหยาเหยา

ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี โตขึ้นขนาดนี้แล้วสินะ

สวมชุดกระโปรงแสนสวย เล่นเครื่องเล่นในสวนสนุกราคาแพง กินไอศกรีมรสหวาน ได้รับความรักและการดูแลเอาใจใส่จากพ่อแม่แท้ๆ ใช้ชีวิตในแบบที่ตอนเด็กๆ ต่อให้เธออ้อนวอนร้องขอแค่ไหนก็ไม่มีวันได้มา