ตอนที่ 81 พันธะที่ยากจะแยก

ตอนที่ 81 พันธะที่ยากจะแยก

ไม่นานนัก รถก็แล่นมาถึงโรงพยาบาล

ซูอวี่เวยแตะแขนฟู่หรงเจิงเบาๆ "บอสคะ ตื่นหรือยัง"

ฟู่หรงเจิงลืมตาขึ้น ยันตัวออกจากไหล่ของเธอแล้วมองหน้า เหมือนกำลังแยกแยะว่านี่คือฝันหรือความจริง

ซูอวี่เวยโบกมือผ่านหน้าเขาไปมา

ฟู่หรงเจิงยังคงนิ่งเฉย

แย่แล้ว บอสคงไข้ขึ้นจนเบลอไปแล้วแน่ๆ

เธอรีบเปิดประตูรถด้วยความร้อนใจ "บอสรอแป๊บเดียวนะคะ เดี๋ยวฉันไปเข็นวีลแชร์มาให้"

พอเธอทำท่าจะก้าวลงจากรถ ฟู่หรงเจิงก็คว้าข้อมือเธอไว้

"ซูอวี่เวย ผมยังไม่ได้ป่วยหนักถึงขั้นต้องนั่งวีลแชร์สักหน่อย"