ตอนที่ 62 เกินต้านไหว

ตอนที่ 62 เกินต้านไหว

เมื่อคืนทั้งสองคนเข้านอนเร็ว ซูอวี่เวยตื่นตั้งแต่ยังไม่ถึงตีห้า ลืมตานอนเหม่ออยู่บนเตียง

"ตื่นเช้าจัง"

ฟู่หรงเจิงดูเวลาแล้วรู้สึกแปลกใจนิดหน่อย

เขายื่นมือไปดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกอีกครั้ง "นอนต่ออีกหน่อยไหม"

ซูอวี่เวยส่ายหน้า "นอนไม่หลับแล้วค่ะ"

ฟู่หรงเจิงลูบผมเธอเบาๆ "คิดอะไรอยู่"

"ไม่มีอะไรค่ะ ฉันลุกก่อนดีกว่า"

ซูอวี่เวยลุกจากเตียง หยิบเสื้อผ้าเดินเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยน

ฟู่หรงเจิงก็ลุกตาม ปกติเขาเป็นคนตื่นเช้าอยู่แล้ว