0129

⬢⬢⬢

ตอนที่ 128 มนุษย์สามารถไร้ยางอายได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ทันทีที่ซูอี้เปิดช่องสนทนาเมือง เขาก็เห็นข้อความจำนวนมหาศาลไหลทลักราวกับน้ำตก

ช่องสนทนาเมืองจินหลิงที่เคยเงียบเหงาและแทบไม่มีใครพูดคุย กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ผู้รอดชีวิตจำนวนมากที่เคยนิ่งเงียบไม่เคยพูดคุยต่างออกมาแสดงตัว ปรากฏชื่อที่หลบภัยมากมายที่ซูอี้ไม่เคยเห็นมาก่อนในยามปกติ

ที่หลบภัยหวังเฉียงแข็งแกร่งจริง ๆ: “ผู้บัญชาการปฏิบัติการพิเศษงั้นเหรอ? แม่งเอ๊ย! ในที่สุดก็รอวันนี้จนได้ การช่วยเหลือครั้งใหญ่จากประเทศ! ประชาชนมีความหวังแล้ว!”

ที่หลบภัยพี่ใหญ่ดุร้าย: “ข้าว่าแล้วใช่ไหมล่ะ? ตราบใดที่มนุษยชาติยังไม่สูญสิ้น ยังไงก็ต้องมีคนกลุ่มหนึ่งลุกขึ้นยืนหยัด! อะไรเรียกว่าระบบที่ก้าวหน้า? อะไรเรียกว่าความยืดหยุ่นของชาติ? ฮ่าฮ่าฮ่า รอรับหน่วยกู้ภัยที่หน้าประตูได้เลย!”

ที่หลบภัยฉันอยากมีชีวิตอยู่ต่อจริง ๆ: “พวกพี่น้อง เพื่อนบ้านชั้นบนของผมเริ่มร้องเพลงชาติแล้ว! ร้องไปฟันเชื้อรากินคนไป ผมนึกว่าก่อนหน้านี้ไม่เห็นเขาขยับเพราะตายไปแล้วเสียอีก”

ที่หลบภัยฉันคือผู้เกิดใหม่: “เดี๋ยวสิ พวกนายยังไม่เห็นประเด็นสำคัญหรือไง? ในคู่มือนี้แม่งไม่มีข้อมูลผู้บัญชาการจินหลิงเลย! ผู้บัญชาการของเรายังไม่ได้ตั้งชื่อ! แบบนี้จะให้ฉันไปติดต่อใครที่ไหนกัน!”