เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 119 จ้างคนก็ส่วนจ้างคน ทำไมต้องมาสวมรอยเป็นข้า!
ก่อนที่เจียงเสี้ยวฉือจะปรากฏตัว ซูอี้ไม่เคยเชื่อเรื่องความรักระหว่างชายหญิงอะไรทำนองนั้นเลย
กิเลสต่างหากที่ควรจะเป็นทำนองหลักที่ยืนยง
หากปราศจากอิทธิพลของฮอร์โมน ความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงคงไม่มีอะไรซับซ้อนมากนัก
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า ในใจของเหล่าคนเก็บตัวล้วนมีความเย่อหยิ่ง และเคยชินกับการมองโลกด้วยสายตาเย็นชา
และข้อเท็จจริงยังพิสูจน์อีกว่า ความเป็นจริงมักจะทำลายความเข้าใจอันดื้อรั้นที่ผู้คนภูมิใจทิ้งไป ทำให้ผู้คนค่อย ๆ รู้แจ้งในสัจธรรมที่ตนเองเคยไม่ยอมรับในวัยเยาว์ระหว่างที่เติบโตขึ้น
ซูอี้ไม่รู้ว่าความรู้สึกละเอียดอ่อนที่เขามีต่อเจียงเสี้ยวฉือนั้นใช่ความรักหรือไม่ เขาทำได้เพียงแน่ใจว่าตนเองขาดผู้หญิงคนนี้ไปไม่ได้จริงๆ
ไม่ว่าจะทางร่างกาย หรือทางจิตใจ
นี่เป็นครั้งแรกที่ซูอี้มีความรู้สึกซับซ้อนกับผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งมีความซาบซึ้งใจ มีความเลื่อมใสจางๆ และยิ่งมีความลุ่มหลงอย่างชัดเจน