เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 3 ที่พักพิงแพลตฟอร์มซื้อขาย แม้แต่ปัสสาวะก็มีรสหวานอย่างนั้นหรือ?
“ปัง ปัง ปัง!”
เสียงเคาะดังระรัวราวกับกำลังทุบประตู ซูอี้รู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันที
สัญชาตญาณบอกเขาว่าข้างนอกน่าจะเป็นกลุ่มคน ไม่รู้ว่าพวกเขามีจุดประสงค์อะไร
ซูอี้หรี่ตาลงเล็กน้อย เขาไม่ตอบรับเสียงเคาะประตู กลับกลั้นหายใจยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ไหวติง ไม่ส่งเสียงใด ๆ ออกมา
ต่อให้จะเป็นการเผชิญวันสิ้นโลกครั้งแรก เขาก็เข้าใจดีถึงสัจธรรมที่ว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าภัยพิบัติครั้งใหญ่ จิตใจคนนั้นยากแท้หยั่งถึง
ในเวลานี้โลกกำลังล่มสลาย ภัยพิบัติอาละวาด ใครจะไปรู้ว่ากลุ่มคนที่อยู่ข้างนอกนั่นเป็นโจรร้ายหรือไม่?
อย่าว่าแต่เปิดประตูเลย แค่ส่งเสียงขานรับออกไปก็เป็นการกระทำที่ไม่ฉลาดแล้ว
“มีคนอยู่ไหม? รีบเปิดประตูเร็ว!”