0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 ฉันคือซื่อลิ่ว

ลูกไฟพุ่งเข้าปะทะยานพาหนะ ฮันเฟยหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง ในเสี้ยววินาทีนั้นเขานึกไปถึงภาพที่เหยียนซวงพาร่างที่แตกสลายของเขาเดินกลับไปพบ...

“ที่แท้นายก็กลัวตายขนาดนี้เชียว” เสียงกวนประสาทของคนผู้นั้นดังขึ้นที่ข้างหู

ฮันเฟยลืมตาขึ้น เห็นวัตถุระเบิดดั้งเดิมและระเบิดหลายลูกลอยอยู่ตรงหน้า

ถูซานชีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “อิอิ ฉันก็กลัวตายเหมือนกัน เลยเอาพวกระเบิดพวกนี้ออกมาตั้งนานแล้ว”

ฮันเฟย: “...”

ไม่ใช่ละ

ทำไมซอมบี้ระดับสูงยุคนี้ถึงได้กวนประสาทแบบนี้กันนะ???

ที่น่าโมโหกว่านั้นคือ มือของเขาก็ขยับไม่ได้แล้วด้วย!