0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 ประสบการณ์หนีตายหลายปี

ช่วงพักเที่ยง

ถูซานชีตื่นขึ้นมาก็เห็นถูซานชีไปหามาจากไหนไม่ทราบได้ นำกระจกมาส่องดูตัวเองอย่างกังวลใจไปมา

ถูซานชีเปิดเปลือกตาขึ้นมองดูบนล่างซ้ายขวาไปทั่ว... ณ ตอนนี้ยังไม่พบความผิดปกติใด ๆ บนดวงตาของตัวเอง

ชั่วขณะหนึ่งเธอไม่รู้ว่าควรจะดีใจดีหรือไม่

“ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น” เสียงของเหยียนซวงดังมาจากฝั่งตรงข้าม

ถูซานชีชะงักไป วางกระจกลง สบเข้ากับสายตาที่เย็นชาแต่แฝงไว้ด้วยความให้กำลังใจของเหยียนซวง

“ฉันเข้าโรงเรียนมาสองปีแล้ว จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ปลุกพลังพิเศษขึ้นมา คนรุ่นเดียวกันกับฉันบ้างก็ปลุกพลังได้แต่เนิ่น ๆ และถูกส่งตัวไปยังเขตพิเศษต่าง ๆ บ้างก็เลือกที่จะถอดใจ พอเรียนครบหนึ่งปีก็ถอนตัวกลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่ฐานปฏิบัติการ”