กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 กลับฐาน
การปล่อยให้คนแก่และหญิงชเหล่านี้ล้มเลิกความคิดที่จะรอเด็กๆ... ช่างยากเย็นเหลือเกิน
มีชีวิตอยู่มาจนถึงวัยนี้ ทั้งชีวิตก็เพื่อลูกหลานทั้งนั้น
ทั้งชีวิตเฝ้าคิดถึงลูกหลาน จะให้ตัดใจทิ้งไปได้ง่ายๆ อย่างไร?
ชั่วขณะหนึ่ง ภายในห้องเงียบงันจนเหลือเพียงเสียงฟืนไหม้ดังเปรี๊ยะๆ ราวกับกำลังบีบคั้นหัวใจของพวกเขาไปทีละน้อย
ท้องฟ้าค่อยๆ สว่างขึ้นจนเต็มตา
ซากศพข้างนอกถูกกินจนเกลี้ยงเกลา แม้แต่เลือดบนพื้นน้ำแข็งก็ยังถูกเลียจนไม่เหลือร่องรอย บนพื้นน้ำแข็งถึงกับมีรอยบุบรูปร่างเว้าแหว่งอยู่มากมาย
หากไม่ใช่เพราะประตูและหน้าต่างยังคงพังเสียหาย ก็คงดูไม่ออกเลยว่าเมื่อคืนที่ผ่านมา ที่นี่ต้องเผชิญกับขุมนรกแบบไหน