กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 141 กลัว ตามมา
อู๋เตาพูดอย่างเรียบเฉย “เลิกฝันไปเถอะ”
เหลียงเหว่ยถอนหายใจ เขาหลุบตาลง เสียงของเขาเหมือนผ่านกระดาษทรายมาขัดซ้ำหนึ่งรอบ “ไม่รู้ว่าตาแก่ที่บ้านจะเป็นยังไงบ้างแล้ว”
อู๋เตาเงยหน้าขึ้น “จะไปรับไหม”
“ฉวยโอกาสตอนนี้ที่พวกซอมบี้ยังไม่ออกมา แถมแมวก็วิ่งเร็ว คงไม่ลำบากเกินไป”
เหลียงเหว่ยไม่ได้ตอบ
เขาเพียงก้มหน้ามองลูกบอลสีใต้ฝ่าเท้า
เบ้าตาทองคู่นั้นแดงก่ำทีละน้อย หยดน้ำตาจึงร่วงเผาะลงมา
หนึ่งหยด สองหยด